تأکید بر همبستگی علمی و همکاری فرامرزی برای پیشبرد علم و سلامت

در نشست بین‌المللی «اجلاس کرسی‌های یونسکو برای همبستگی علمی ساختن پل‌های همکاری فرامرزی»، دکتر علی‌اکبر موسوی‌موحدی، رئیس مرکز بیوشیمی و بیوفیزیک (IBB) و دارنده کرسی یونسکو در تحقیقات بین‌رشته‌ای در دیابت در دانشگاه تهران، به‌صورت مجازی شرکت کرد و سخنرانی علمی خود را با عنوان «استرس اکسیداتیو: محرک مولکولی عوارض دیابت» ارائه داد.
این رویداد در تاریخ ۴ آذر ۱۴۰۴  (۲۵ نوامبر ۲۰۲۵) به میزبانی مرکز بین‌المللی علوم شیمیایی و زیستی (ICCBS)، دانشگاه کراچی پاکستان برگزار شد و نمایندگان کرسی‌های یونسکو از کشورهای مختلف گزارش‌های خود را ارائه کردند.

در این نشست، دکتر موسوی‌موحدی بر ضرورت تقویت همکاری میان کرسی‌های یونسکو، دانشگاه‌ها و آکادمی‌های علوم در سطوح ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی تأکید کرد. وی شکل‌گیری شبکه‌ای منسجم و هم‌افزا را گامی کلیدی برای پیشبرد علم، خرد، نوآوری و فناوری از طریق تلاش جمعی و چشم‌انداز مشترک دانست.

چکیده سخنرانی: استرس اکسایشی، محور مولکولی عوارض دیابت

استرس اکسایشی در مرکز سازوکارهای ایجاد عوارض دیابت قرار دارد و به‌عنوان محرک اصلی آسیب سلولی و حلقه اتصال میان عدم‌تعادل متابولیک، التهاب و اختلالات بلندمدت عملکرد اندام‌ها عمل می‌کند. همان‌گونه که در ارائه توضیح داده شد، تولید بیش‌ازحد رادیکال‌های آزاد به‌ویژه گونه‌های فعال اکسیژن، موجب تخریب بیومکرو‌مولکول‌ها، تضعیف یکپارچگی سلولی و تسریع روند پیشرفت دیابت نوع ۲ و بیماری‌های همراه آن می‌شود. با این حال، از طریق بازگرداندن تعادل مولکولی با بهره‌گیری از سبک زندگی سالم، آموزش و رویکردهای علمی می‌توان این چرخه مخرب را کنترل یا حتی معکوس کرد.

نقش سبک زندگی سالم و آموزش عمومی

یک سبک زندگی سالم — شامل تغذیه متعادل، فعالیت بدنی منظم، مدیریت استرس و به‌ویژه خواب باکیفیت —  بنیانی قدرتمند از آنتی‌اکسیدان‌ها فراهم می‌کند که توان دفاعی طبیعی بدن را تقویت می‌کند. آنتی‌اکسیدان‌های خوراکی و غیرخوراکی، از مولکول‌های غذادارو (نوتراسیوتیک) تا ملاتونین حاصل از خواب ترمیمی، نقش حیاتی در خنثی‌سازی استرس اکسایشی دارند. از این‌رو، آموزش عمومی، ترویج فرهنگی و نهادینه‌سازی سبک زندگی سالم ضرورتی انکارناپذیر است.

کرسی یونسکو در تحقیقات بین‌رشته‌ای در دیابت تأکید می‌کند که همکاری علمی، آگاهی اجتماعی و سیاست‌گذاری مبتنی بر شواهد سه عنصر کلیدی در کاهش بار جهانی دیابت هستند. امروز بیش از هر زمان دیگر، مؤسسات و نهادهای علمی باید با اتکا بر دانش، خرد، اخلاق و نوآوری هم‌افزایی کنند تا سلامت انسان حفظ شود و جامعه‌ای تاب‌آور و بالنده شکل گیرد.

در پایان، دکتر موسوی‌موحدی با تأکید بر نقش علم در بهبود کیفیت زندگی، خاطرنشان کرد: «با دانش، خویشتن را می‌سازیم و جهان را آباد می‌کنیم.»

اشتراک‌گذاری :