از آنجا که جنگها در اذهان مردم شکل میگیرد، در اذهان مردم است که باید دفاع از صلح را ساخت.

گسترش همکاریهای کمیسیون ملی یونسکو در ایران و سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران
دبیر کل کمیسیون ملی یونسکو در ایران و رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، در دیداری رسمی، به بررسی فرصتها و چالشهای پیشروی پروژههای مشترک فرهنگی و علمی از جمله حافظه جهانی و توسعه کرسیهای علمی یونسکو پرداختند. |

دکتر حسن فرطوسی، دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران، در این دیدار که ۲۴ دی ۱۴۰۳، برگزار شد، با اشاره به جایگاه مهم کتابخانه ملی در ترویج فرهنگ و تاریخ ایران، اظهار داشت: کتابخانه ملی بهعنوان یک شخصیت حقوقی نهادساز، نقش محوری در فرهنگسازی و حفظ میراث فرهنگی کشور دارد. وی ادامه داد: ما خواستار همکاری و حمایت بیشتر از این نهاد هستیم تا بتوانیم از ظرفیتهای آن در راستای تحقق اهداف مشترک، بهرهبرداری کنیم.
فرطوسی ضمن اشاره به قدمت ۷۵ ساله یونسکو، چالشهای موجود در منطقه را تشریح و اظهار کرد: عدم توازن در کمیتههای کمیسیون ملی یونسکو، بهویژه در حوزههای آموزش و هوش مصنوعی، از چالشهای اصلی ما بهشمار میرود. برای حل این مشکل، نیاز است که کمیتهها بهگونهای مدیریت شوند که مستقل از تغییرات مدیریتی، بتوانند به حیات خود ادامه داده و تأثیرگذاری بیشتری در سطح بینالمللی داشته باشند.
دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو، در خصوص کرسیهای یونسکو در ایران اظهار داشت: سازوکاری در نظر گرفته شده است تا علاوه بر دانشگاههای مستقر در تهران، دانشگاههای سایر شهرها نیز بتوانند با نگاه و رویکرد تشویقی نسبت به اجرای پروژههای آموزشی، علمی و فرهنگی، میزبان کرسیهای یونسکو در ایران باشند.
وی در ادامه با تأکید بر وظیفه ذاتی کمیسیون ملی که تسهیلگری و هماهنگی بین امور و نهادها است، گفت: میتوان ایده وفاق را در سطح ملی و متعاقب آن ایده صلح را در سطح جهانی محقق کرد که بخشی از عملیاتی کردن این مهم بر عهده کتابخانه ملی با حمایت کمیسیون ملی یونسکو در ایران است.
حفاظت از گذشته، سرمایهگذاری برای آینده فرهنگی و علمی
در ادامه گفتوگو، دکتر غلامرضا امیرخانی با تأکید بر اهمیت پروژه حافظه جهانی اظهار داشت: کتابخانه ملی همواره در راستای ثبت آثار و مستندات تاریخی، همکاریهای مستمری با کمیسیون ملی یونسکو داشته است. وی افزود: حافظه جهانی بهعنوان یکی از مهمترین اولویتهای کمیسون ملی یونسکو، نیازمند همکاریهای گستردهتر بینالمللی است تا بتوان از این مسیر، میراث فرهنگی، علمی و تاریخی ایرانزمین را برای نسلهای آینده پاسداری و نگهداری کرد.








