الموت را باید از دریچه ایران فرهنگی و با روایت خودمان به جهان معرفی کنیم

دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران، ثبت جهانی «قلعه الموت و استحکامات وابسته» را جلوه‌ای از ظرفیت‌های ایران فرهنگی و حاصل کار جمعی متخصصان دانست و تأکید کرد: ثبت جهانی الموت فرصتی است تا این میراث را از دریچه نگاه ایرانی و با تکیه بر تاریخ، دانش و پژوهش، برای جهانیان روایت کنیم.

نشست تخصصی «میراث استراتژیک قلعه الموت» به‌مناسبت ثبت «قلعه الموت و استحکامات وابسته» به‌عنوان سی‌امین اثر میراث‌فرهنگی ملموس ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو، عصر دوشنبه ۲۶ مرداد ۱۴۰۵ در موزه ملی ایران برگزار شد. در این نشست، دکتر حسن فرطوسی، دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران، در کنار جمعی از مسئولان و صاحب‌نظران حوزه میراث فرهنگی، به بررسی ابعاد تاریخی، فرهنگی و راهبردی این مجموعه پرداخت.

ثبت جهانی الموت؛ حاصل هم‌افزایی ایران فرهنگی

فرطوسی با تبریک ثبت جهانی «قلعه الموت و استحکامات وابسته»، این موفقیت را نتیجه کار جمعی، هماهنگی و بهره‌گیری از ظرفیت پژوهشگران و متخصصان دانست و گفت: نام و جایگاه ایران فرهنگی، پشتوانه مهم پرونده‌های ایران در عرصه جهانی است.

وی افزود: زمانی که نام ایران در یونسکو مطرح می‌شود، پیشینه فرهنگی و تمدنی این سرزمین مورد توجه قرار می‌گیرد و این ظرفیت می‌تواند در معرفی شایسته آثار تاریخی ایران در عرصه بین‌المللی نقش‌آفرین باشد.

دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران با اشاره به واکنش یکی از مسئولان یونسکو پس از ثبت جهانی پرونده الموت گفت: یکی از تعبیرهای ماندگار درباره ایران این بود که ایران میراث فرهنگی ندارد، بلکه گنجینه فرهنگی دارد.

الموت؛ فراتر از یک دژ تاریخی

فرطوسی با تأکید بر ضرورت نگاه چندلایه به الموت اظهار کرد: این مجموعه را نباید صرفاً یک میراث دفاعی دانست؛ بلکه در آن، جغرافیا، حکمرانی، مدیریت منابع، دانش و فرهنگ در یک منظومه تاریخی به یکدیگر پیوند خورده‌اند.

وی با اشاره به شیوه مدیریت آب و کشاورزی در الموت گفت: تجربه مدیریت منابع در این منطقه نشان می‌دهد که ساکنان آن توانسته بودند با شناخت دقیق محیط، نیازهای خود را تأمین کنند و در برابر محدودیت‌های جغرافیایی تاب‌آوری داشته باشند.

او همچنین به جایگاه کتاب و دانش در ساختار تاریخی الموت اشاره کرد و افزود: وجود کتابخانه‌ها و مراکز مرتبط با تکثیر کتاب در قلعه‌ها، یکی دیگر از ابعادی است که نشان می‌دهد الموت را نمی‌توان صرفاً در چارچوب معماری نظامی و دفاعی مطالعه کرد.

دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران، روایت علمی و فرهنگی از الموت را یکی از مهم‌ترین الزامات پس از ثبت جهانی این اثر دانست و تصریح کرد: ثبت جهانی، پایان مسیر نیست؛ بلکه فرصتی برای شناخت عمیق‌تر و معرفی شایسته این میراث به جهانیان است.

فرطوسی گفت: باید با اتکا به منابع تاریخی، پژوهش‌های علمی و نگاه ایرانی، جایگاه الموت در تاریخ و تمدن ایران را برای مخاطبان جهانی تبیین کنیم و اجازه ندهیم روایت این بخش مهم از تاریخ ایران صرفاً از بیرون و از زاویه نگاه دیگران شکل بگیرد.

وی افزود: الموت نمونه‌ای از این است که چگونه می‌توان از ظرفیت‌های جغرافیایی، فرهنگی و تاریخی برای ایجاد تاب‌آوری و ماندگاری ایده‌ها بهره گرفت و این تجربه تاریخی می‌تواند موضوع پژوهش و مطالعه برای ایران امروز نیز باشد.

میراث راهبردی؛ فرصتی برای تقویت تاب‌آوری ایران فرهنگی

فرطوسی در پایان با اشاره به مفهوم «میراث راهبردی» تأکید کرد: تجربه الموت می‌تواند برای افزایش تاب‌آوری ایران فرهنگی، تاریخی و جغرافیایی مورد توجه قرار گیرد و شناخت درست این میراث، زمینه‌ای برای انتقال دانش و تجربه تاریخی آن به نسل‌های آینده فراهم کند.

نشست تخصصی «میراث استراتژیک قلعه الموت» با حضور دکتر محسن اسماعیلی، معاون راهبردی و امور مجلس رئیس‌جمهوری، دکتر علی دارابی، قائم‌مقام وزیر و معاون میراث فرهنگی کشور، دکتر حسن فرطوسی، دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران، دکتر حجت‌الله ایوبی، رئیس امور فرهنگ، ورزش و گردشگری سازمان برنامه و بودجه کشور و جمعی از پژوهشگران و صاحب‌نظران حوزه میراث فرهنگی برگزار شد.

جهت تماشای ویدیو این رویداد در آپارات کمیسیون ملی یونسکو در ایران کلیک کنید.

اشتراک‌گذاری :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *