در جریان برگزاری سی و ششمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو دو اثر تاریخی “گنبد قابوس” و “مسجد جامع اصفهان” در فهرست میراث جهانی ثبت شد.

كارشناسان يونسكو گنبد قابوس را يادگاري از تمدن قرن دهم ميلادي دانستند كه به عنوان يك شاهد منحصر به فرد از يك سنت با اهميت است. مسجد جامع اصفهان نیز به عنوان بنايي از قرن هشتم تا قرن ۱۸ ميلادي و به عنوان يكي از قديمي‌ترين مساجد جامع ثبت یونسکو شد.
پيش از اين مجموعه‌هاي تاريخي چغازنبيل (دوراونتاش) در خوزستان، تخت جمشيد (پارسه، پرسپوليس) در فارس و ميدان نقش جهان در اصفهان در تاريخ ۱۹ ارديبهشت‌ سال ۱۳۵۸ در فهرست ميراث جهاني ثبت شده بود. پس از ثبت اين آثار، ايران حدود ۲۴ سال اثر ديگري را در فهرست جهاني ثبت نكرد تا اين‌كه در سال ۱۳۸۲، مجموعه تاريخي تخت سليمان به‌عنوان چهارمين اثر تاريخي كشور جهاني شد. سپس در تير ۱۳۸۳ پاسارگاد و منظر تاريخي و فرهنگي بم، در تير ۱۳۸۴ گنبد سلطانيه و در تير ۱۳۸۵ مجموعه‌ تاريخي بيستون به جمع آثار ايران در فهرست ميراث جهاني یونسکو اضافه شد.
در تير ۱۳۸۷‌، پرونده‌ مجموعه‌ كليساهاي آذربايجان به يونسكو فرستاده شد و نهمين اثر جهاني ايران با نام مجموعه «كليساهاي ارامنه» شامل سه كليساي اصلي و چند بناي اطراف آن، همراه دهكده‌ها و قبرستان ثبت جهاني شد. پس از آن در سال ۱۳۸۸ «سازه‌هاي آبي ـ تاريخي شوشتر» كه شامل ۱۴ اثر بود، دهمين اثر جهاني ايران نام گرفت. سال ۱۳۸۹ نيز ايران براي نخستين‌بار توانست از ديگر ظرفيت‌هاي يونسكو استفاده كند و موفق به ثبت جهاني دو اثر تاريخي «بازار تبريز» و مجموعه‌ي «بقعه‌ي شيخ صفي‌الدين اردبيلي» به‌صورت همزمان شد. سال گذشته نیز سيزدهمين اثر جهاني ایران با نام «باغ‌هاي ايراني» ثبت میراث جهانی یونسکو شد.

 

اشتراک‌گذاری :