برگزاری چهارمین کنفرانس کشورهای عضو کنوانسیون بین‌المللی مبارزه با دوپینگ در ورزش

از جمله اهداف کنفرانس یادشده عبارت است از:
– زمینه‌سازی برای گفتگو در مورد تدوین سیاست‌های عمومی برای مبارزه با دوپینگ
– تضمین هماهنگی میان سیاست‌گذاران
– هماهنگی و افزایش تأثیرگذاری در چارچوب قانونی، جهانی و همسوکننده مبارزه با این پدیده مشکل‌زا
علاوه بر ۱۷۲ کشوری که در اول ژانویه ۲۰۱۳ کنوانسیون یادشده را تصویب کرده‌اند، از همه کشورهای عضو یونسکو دعوت شده است تا در این کنفرانس شرکت نمایند.
از دیگر مدعوین این نشست، آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ (WADA) می باشد که قرار است به عنوان ناظر در این نشست شرکت کند. دیگر شرکت‌کنندگان نیز عبارت‌اند از کمیته بین‌المللی المپیک (IOC)، کمیته بین‌المللی پاراالمپیک (IPC)، شورای اروپا (COE)، کمیته بین‌الدول ورزش و تربیت بدنی(CIGEPS) و سایر سازمان‌های ورزشی مرتبط بین‌المللی و بین دولتی.
این کنفرانس چارچوب اصلی ارزیابی و پایش عملکرد کنوانسیون مبارزه با دوپینگ را در ورزش تشکیل می‌دهد و چهارمین جلسه آن فرصتی برای تأیید سیاست‌ها و برنامه‌های تدوین‌شده توسط دولت‌ها برای مبارزه با این مشکل در سطح ملی می باشد.
پرسشنامه‌ای که به شکل برخط ( online) با عنوان «منطق مبارزه با دوپینگ» در اختیار دولت‌ها و مسئولان مبارزه با دوپینگ قرار می‌گیرد به شناسایی نقاط قوت و ضعف کشورها در زمینه ردیابی، پاکسازی و پیشگیری از دوپینگ در ورزش کمک می‌کند. در دور قبل کنفرانس، فقط ۹۹ کشور پرسشنامه را تکمیل کرده بودند و برای پایش هر چه بیشتر کنوانسیون، شرکت‌کنندگان در کنفرانس تصمیم گرفتند تنها کشورهایی که پرسشنامه را تکمیل کرده بودند اجازه بهره‌برداری از صندوق ریشه‌کنی دوپینگ در ورزش را داشته باشند.
این صندوق که در سال ۲۰۰۸ با هدف ظرفیت‌سازی برای مبارزه با دوپینگ تأسیس شد ذخیره‌ای بالغ بر ۲/۳ میلیون دلار آمریکا دارد و تاکنون هزینه‌های ۸۰ پروژه ملی و بین‌المللی مبارزه با دوپینگ را تأمین کرده است. از دیگر اهداف این کنفرانس بررسی و تأیید هرگونه اصلاحیه به کنوانسیون یادشده است. «فهرست موارد ممنوعه- استاندارد بین‌المللی» که در واقع فهرست مواد ممنوعه و شیوه‌های ممنوعه در دنیای ورزش است توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ (WADA) در اول اکتبر ۲۰۱۳ رونمایی می‌شود که باید طی فرآیندی مشورتی به تصویب کشورهای عضو کنوانسیون نیز برسد.
کنوانسیون یادشده که در اکتبر ۲۰۰۵ به تصویب کنفرانس عمومی یونسکو رسید، اولین سند قانونی مبارزه با دوپینگ در جهان است. یونسکو به عنوان دبیر کنوانسیون، برای تسهیل توسعه ابزارها و روش‌های مبارزه با دوپینگ به دولت‌ها کمک می‌کند و این کار را به‌ویژه از طریق آموزش و ترویج حقوق و ارزش‌های بنیادین مربوط به ورزش و تربیت بدنی انجام می‌دهد.
از میان‌رفتن اخلاقیات و نابرابری‌های ناشی از استفاده از داروهایی که نحوه عملکرد ورزشکاران را تقویت می‌کند همچنان چالش‌ بزرگی است. تأثیر دوپینگ در ورزش فقط به محیط‌های ورزشی محدود نمی‌شود زیرا می‌تواند انتظارهای جوانان را از ارزش‌هایی مثل انصاف و عدالت که زیرمبنای جوامع را شکل می‌دهد نیز تحت تأثیر قرار بدهد.

اشتراک‌گذاری :