ترویج مشارکت و نقش زنان در روند بازسازی در شرایط پس از جنگ

 این کنفرانس بین‌المللی حاصل همکاری‌های مشترک دانشگاه پاریس ۸- TM-CRESPPA، یونسکو، وزارت امور خارجه و روابط اروپایی فرانسه، CNRS، Region lle-de-France و مؤسسه Emilie du Chatelet  بود.
کنفرانس فوق حول این پرسش اصلی برگزار شد که برای ترویج مشارکت زنان در روند بازسازی در شرایط پس از جنگ و پررنگ‌تر کردن نقش آنان در اداره امور در شرایط پس از جنگ و نیز برای پیشبرد حقوق زنان و تساوی جنسیتی در چنین شرایط و موقعیتی چه باید کرد؟
هدف از این برگزاری این کنفرانس جستجو در روش‌های بهینه برای بسیج زنان در جهت تحقق تساوی جنسیتی در شرایط پس از جنگ و چگونگی حمایت سازمان‌های بین‌المللی و سازمان‌های غیر دولتی از آنها بود. شرکت‌کنندگان به دنبال ارائه توصیه‌هایی در مورد چگونگی افزایش مشارکت زنان و حمایت از حقوق زنان و تساوی جنسیتی در شرایط پس از جنگ بودند. با وجود فعالیت برای ایجاد و استقرار صلح، غالباً زنان از ساختارهای رسمی تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری در شرایط پس از جنگ حذف شده‌اند. این بدان معناست که در تدوین و اجرای پروژه‌های آشتی و بازسازی، تجارب خاص زنان نادیده گرفته شده است و از توانمندی‌های آنان در تحقق صلح پایدار به‌طور کامل استفاده نمی‌شود.
شورای امنیت سازمان ملل در سال ۲۰۰۰، قطعنامه ۱۳۲۵ را در مورد زنان، صلح و امنیت تصویب کرد. به موجب این قطعنامه، سازمان ملل و کشورهای عضو آن ملزم به مشارکت زنان در همه مذاکره‌ها و توافق‌های انجام شده در جهت حل اختلاف و استقرار صلح شدند. اکنون با گذشت بیش از ۱۰ سال از آن زمان و به دنبال تصویب سه قطعنامه مکمل شورای امنیت درخصوص شرایط و موقعیت زنان در زمان جنگ و پس از جنگ، شرایط همچنان ناامیدکننده است.
تاکنون تنها ۲۱ کشور از ۱۹۲ کشور عضو سازمان ملل، برنامه کاری ملی برای اجرای قطعنامه ۱۳۲۵  تدوین کرده‌اند. در حال حاضر در کشورهایی که در شرایط پس از جنگ به‌سر می‌برند، زن‌ها هنوز از تصمیم‌گیری و مشارکت عمومی منع می‌شوند، درحالی‌که خشونت‌های جنسی هنوز از مشکلات عمده جوامع بشری می‌باشد.