پیام مدیرکل یونسکو به مناسبت روز جهانی میراث دیداری ـ شنیداری -۷ اکتبر ۲۰۱۰

مجموعه‌های دیداری‌-‌ شنیداری مانند فیلم، رادیو و سایر منابع صوتی-‌تصویری آیینه تمام نمای خلاقیت بشری و مایه حیات فرهنگ‌هاست. آنها نه فقط حافظ شواهد ارزشمند تاریخی در زمان و مکان اند، بلکه مدافع و مروج گفتگوی فرهنگی و زمینه‌ساز آشنایی بیشتر و بهتر با فرهنگ‌ها و دیدگاه‌های متفاوت فرهنگی نیز می‌باشند.
در سال جهانی تقارب فرهنگ‌ها (۲۰۱۰)، حفظ و لذت بردن از میراث دیداری‌-‌ شنیداری که به عنوان موضوع چهارمین سالروز جهانی بزرگداشت میراث دیداری- شنیداری انتخاب شده‌است، اهمیتی ویژه دارد.
لازم است توجه داشته باشید که لذت بردن از این میراث، از الزامات حفظ و بقای آن است. میراث دیداری‌-‌ شنیداری جهان در معرض خطر است. هم‌اکنون مقادیر زیادی از این میراث به‌واسطه بی‌توجهی‌ها از بین رفته است. از دیگر عوامل از بین رفتن این میراث، اضمحلال ترکیبات شیمیایی و یا کهنه‌شدن فن‌آوری‌های نگهداری آنهااست. نابودشدن میراث دیداری‌-‌ شنیداری به فقر جبران‌ناپذیر حافظه جهانی خواهد انجامید.
آیا تحمل فراموشی لحظات مهم تاریخ‌مان، لحظاتی که امکان حفظ و پاسداشت آن برایمان مهیاست، ممکن است؟ مثلاٌ اولین بار که انسان به کره ماه رفت (سال ۱۹۶۹) یا آزادی نلسون ماندلا از زندان در سال ۱۹۹۰. این لحظات در ذهن شاهدان عینی آنها ثبت شده‌ است، اما آیا نسل‌های آینده هم با همان سرعت شاهدان عینی، و بدون نیاز به واسطه قادر به بازیافت و تجربه این لحظات¬اند. میراث دیداری‌-‌ شنیداری ماهیتی شکننده دارد. امروزه یونسکو با همکاری شورای هماهنگی اتحادیه آرشیوهای دیداری‌-‌ شنیداری و سایر نهادهای مرتبط با حفاظت از میراث در سراسر جهان، نقشی محوری در حفظ و به اشتراک گذاردن این اسناد که کم دوام و در معرض نابودی اند، ایفا می‌کند.
برنامه حافظه جهانی یونسکو با هدف نگهداری از میراث مستند ارزشمند و نیز افزایش آگاهی‌ها در مورد ارزش غیرقابل اندازه‌گیری این میراث برای نسل‌های حال و آینده شکل گرفت. فهرست حافظه جهانی که در سال ۱۹۹۷ بنیان نهاده شد اکنون شامل بیش از ۲۰۰ نمونه از آثار ثبت‌شده میراث مستند است. میراث دیداری‌-‌ شنیداری نیز از جمله میراث مستندی است که از ارزش جهانی قابل ملاحظه‌ای برخوردار می باشد.
حفظ و نگهداری میراث دیداری‌-‌ شنیداری جهان، در واقع به منزله حفاظت از حافظه جمعی ما و انتقال آن به نسل‌های آینده است. لازمه ایجاد آینده‌ای مشترک بر مبنای تفاهم و گفتگو، فهمیدن و آشنایی با گذشته است. در این چهارمین سالروز جهانی بزرگداشت میراث دیداری‌-‌ شنیداری، من از کشورهای عضو، کمیسیون‌های ملی، سازمان‌های غیردولتی و مؤسسات خصوصی و دولتی دعوت می کنم تا با پذیرش اهمیت میراث دیداری‌-‌ شنیداری در جهت افزایش آگاهی‌های عمومی گام بردارند و حمایت خود را از هرگونه تلاش انجام گرفته برای حفظ این میراث، که معرف گذشته برای نسل‌های آینده است، دریغ نکنند.

 

اشتراک‌گذاری :