پیام مدیرکل یونسکو به مناسبت روز روز جهانی تنوع زیستی (۲۲ می ۲۰۱۳)

ما هنوز زیبایی‌های تنوع زیستی زمین را به‌طور کامل کشف نکرده‌ایم و میزان تأثیر آن را در رفاه و بقای نوع بشر کاملاً درک نکرده‌ایم با این حال تخریب طبیعت را آغاز نموده‌ایم. امروز روز عمل است و فرصتی مغتنم است تا نیروهایمان را برای حفظ تنوع زیستی و تضمین این‌که همه از فواید آن بهره می‌برند، بسیج کنیم.
باید فعالیت‌های خود را در این خصوص با عنصر آب آغاز کنیم. همه موجودات زنده‌ اعم از اینکه در خشکی، در هوا یا در دریا باشند به آب احتیاج دارند. بعضی می‌توانند بدون نور و بعضی بدون اکسیژن زندگی کنند، اما وجود آب برای بقای همه الزامی است. آب فصل مشترک همه اشکال و انواع تنوع زیستی است و اهرمی توانمند برای همکاری است. به همین علت است که امسال «آب و تنوع زیستی» به عنوان موضوع روز جهانی تنوع زیستی انتخاب شده است. امسال روز جهانی تنوع زیستی با سال بین‌المللی همکاری‌های آب که از جانب برنامه UN-Water با همکاری یونسکو برگزار می‌شود، مصادف شده است. این فرصتی است برای ما تا برای مدیریت عادلانه و نوآورانه منابع آب و برای به ‌اشتراک-گذاشتن اقدام‌های بهینه در حفظ تالاب‌هاـ نهرها، دریاچه‌ها، سواحل و محوطه‌های دریایی ـ که نقشی مهم در تضمین تنوع زیستی دارند، تشریک مساعی کنیم.
ما در مرکز شبکه‌ای پیچیده از پیوندهای تنوع زیستی مرتبط با آب قرار گرفته‌ایم. چرخه آب تعیین‌کننده تنوع زیستی است و تنوع زیستی نیز خود تعیین‌کننده چرخه آب و اقلیم محلی است. جنگل‌های بارانی استوایی آب را از طریق ریشه درختان از خاک می‌گیرند و سپس مقادیری آب را به شکل باران در اتمسفر رها می‌کنند. تنوع زیستی جنگل‌ها و اقیانوس‌ها، در نقش تنظیم‌کنندگان جهانی دما عمل می‌کنند که از طریق مهار کربن به کاهش آثار تغییر اقلیم کمک می‌کند. اسیدی‌شدن اقیانوس‌ها تنوع زیستی دریایی را به خطر می‌اندازد که این نیز به ‌نوبه خود بر زنجیره غذایی‌ای که ما به آن وابسته‌ایم تأثیر می‌گذارد. بنابراین، تنوع زیستی تنها عامل متفاوتی نیست که باید به آن پرداخته شود، بلکه به همان اندازه تنوع فرهنگی برای جهان هستی مهم است. هر دو تنوع با هم مرتبط‌اند و آینده‌ای که می‌خواهیم بسازیم به مقدار زیادی به توان جمعی ما برای حفظ هر دو شکل تنوع وابسته است.
در دنیای جهانی‌شده، تحقق این هدف نیازمند تشریک مساعی و فعالیت جمعی است. در این موردا، برای درک و حفظ تعادل طبیعی‌ای که به آن نیازمندیم لازم است تا همکاری‌های علمی خود را تقویت کنیم و ارتقا ببخشیم. این امر در چارچوب پروتکل ناگویا در مورد دسترسی و به اشتراک‌گذاردن مزایای تنوع زیستی، مصوب سال ۲۰۱۰ اجراشدنی است. برای تحقق این هدف، یونسکو از برنامه‌های علمی و فرهنگی خود کمک می‌گیرد. ما ابزارهای قدرتمندی در دست داریم. کمیسیون بین دولتی اقیانوس‌شناسی یونسکو برای ترویج استفاده پایدار از اقیانوس‌ها در برنامه بین‌المللی کردن آبی مشارکت دارد. یونسکو از شرکای فعال در برنامه بین دولتی برای سیاست‌گذاری‌های علمی در ارتباط با خدمات تنوع زیستی و اکوسیستم‌هاست که در سال ۲۰۱۲ تأسیس شد و گامی به جلو در این حرکت به حساب می‌آید. موفقیت این برنامه‌ها در گرو بسیج سیاسی در بالاترین سطح ممکن و افزایش آگاهی‌ها در جامعه مدنی و در بخش‌های خصوصی و دولتی است. بیایید امروز یک شعار را مد نظر داشته باشیم و آن این‌که پیوندهای تنوع زیستی مرتبط با آب، جهان محل سکونت ما را به جهانی زیبا مبدل نموده و لازم است تا این پیوندها را برای نسل‌های آینده حفظ کنیم.