پیام مدیرکل یونسکو، خانم ایرینا بوکووا به مناسبت روز جهانی بردباری، ۶ نوامبر ۲۰۱۱

در جهانی که ارتباطات در آن روز به روز رو به افزایش است، نابردباری جایگاهی ندارد و «بردباری منفعلانه» یا فقط همزیستی مسالمت‌آمیز کافی نیست.

اختلاط هویت‌ها و تقارب فرهنگ‌های متفاوت بین کشورها و همچنین جوامع، ما را بر آن می‌دارد تا نسبت به ایجاد الگوهایی از شهروندی و مشارکت اجتماعی اقدام کنیم که امکان زندگی واقعی افراد را در کنار هم فراهم می‌آورد، نه اینکه فقط آنان را در کنار هم نگاه دارند. شهروندان عادی یا رهبران جوامع در هر سطحی که باشند می‌توانند در نشان‌دادن نقش بردباری در استفاده بهینه از تنوع انسانی به عنوان سرچشمه حیات، آفرینش و انسجام اجتماعی یاریگر ما باشند.

بردباری مکتبی برای گفتگو است. بردباری موقعیتی را فراهم می‌کند تا در سایه مقایسه تجربه‌ها و اندیشه‌ها، ارزش‌های مهم مشترک بشری را بدون توجه به خاستگاه‌های متفاوت انسان‌ها و عقاید و فرهنگ‌های مختلف آنها شناسایی کنیم. بردباری در لغت به معنای گشاده‌رویی با دیگران است. بردباری متضاد بی‌تفاوتی است و هرگز نمی‌تواند مروج و مترادف گوشه‌گیری و انزوا در فرهنگ و جامعه فردی خودمان باشد. هیچ‌کس نمی‌تواند از تنوع و یا بردباری به عنوان ابزاری علیه حقوق جهانی بشر استفاده کند. امسال، همزمان با دهمین سالگرد اعلامیه جهانی تنوع فرهنگی، یونسکو از ما دعوت می‌کند تا بر این پیام زندگی‌بخش تأکید کنیم.

امروز، ایجاد اخلاق بردباری به شکل واقعی آن ما را بر آن می‌دارد تا نسبت به تقویت و بهبود مهارت‌ها و توانمندی‌هایمان برای پذیرش تنوع جهانی از طریق به اشتراک‌گذاردن دانش، آموزش زبان‌ها، کشف فرهنگ‌های مختلف و فراگیری درس‌هایی از تاریخ اقدام کنیم. کلید این نوع فعال و کارآمد از بردباری، آموزش کیفی است. زیرا آموزش کیفی به ما این توان را می‌دهد که در گفتگوهای آگاهانه شرکت کنیم، به دیگران گوش کنیم و اندیشه‌های متفاوت را بشنویم و با هم ترکیب کنیم. امروز من از همه کشورهای عضو و جوامع مدنی می‌خواهم که برای دستیابی به این هدف اقدام و تلاش کنند.

بردباری عامل دستیابی به صلح است. علاوه بر این، بردباری زمینه‌ساز نوآوری اجتماعی است و نوآوری اجتماعی سرچشمه تجدید حیات اجتماع‌ها و اندیشه‌هاست. کشورها به تنهایی توان رویارویی با چالش‌های مشترک انسانی را ندارند. هیچ‌یک از فرهنگ‌ها بر دیگری برتری ندارد و نمی‌تواند و نباید مانع از جهانی‌شدن شود. اگر بخواهیم همه با هم به دنبال راه‌حل‌هایی جدید برای رویارویی با مشکلات پیش‌رو در دستیابی به توسعه پایدار باشیم و از بحران‌ها گذر کنیم، باید همه در این امر مشارکت کنیم. فرهنگ بردباری برای آینده کشورها و ملت‌ها ضرورت دارد و حیاتی است و آنچه آن را تقویت می‌کند رفتار روزمره تک تک ما است.