پیام مدیرکل یونسکو به مناسبت روز جهانی جاز ـ ۳۰ آوریل ۲۰۱۲

جاز را نمی‌توان توصیف کرد. شاید جان فوردهم، منتقد موسیقی، بهتر از هر کسی روح آن را درک کرده باشد؛ زمانی که موسیقی مایلز دِی ویس را این‌گونه توصیف کرد: «همچون صدای ضربان‌ نزده قلب، مثل حبس‌کردن نَفَس یا لبخندی ناگهانی».
جاز موسیقی‌ای است که خلاقیت‌هایی بی‌انتها در آن وجود دارد. با ترکیب داشته‌ها و نداشته‌ها، استانداردها و غیراستانداردها، موسیقی جاز با هر بار اجرا، احیا هم می‌شود. موسیقی جاز متعلق به همه جهان است، با این‌که موسیقی در ایالات متحده آمریکا چشم به جهان گشوده است. این موسیقی ریشه در سنت‌های آفریقایی دارد و به واسطه اشکال موسیقایی اروپایی در فرهنگ‌های مختلف، به شکل‌های متفاوتی بروز کرده است. جاز عین تنوع است زیرا بدون هیچ مشکلی مرزها را می‌پیماید و ملت‌ها را به هم نزدیک می‌کند.
جاز در طول تاریخ خود، عاملی برای دگرگونی‌های مثبت اجتماعی بوده است و اکنون نیز چنان است. به همین دلیل است که یونسکو روز بین‌المللی جاز را ایجاد کرد. به آن جهت که ریشه در برده‌داری دارد، این موسیقی به نوعی فریادی است در مقابل شکل‌های متفاوت استثمار. در واقع فریاد آزادی‌خواهی است، و برای همه فرهنگ‌ها معنی‌دار است. همین هدف‌ها زیربنای فعالیت‌های یونسکو در جهت برقراری گفتگو و تفاهم میان فرهنگ‌ها و جوامع می باشد و در این خصوص، با دولت‌ها و جوامع و همچنین هنرمندانی مثل هِربی هنکاک، سفیر حُسن نیت یونسکو همکاری می کند. استفاده بهینه از تنوع فرهنگی وظیفه‌ای است که به عهده همه می باشد.
به همین مناسبت بزرگداشت اولین ‌روز جهانی جاز با برگزاری کنسرت‌هایی از مسقط تا مسکو، از ایروان تا هاوانا، از پاریس تا نیویورک و نیو اورلئان گرامی داشته می‌شود. هر یک از کنسرت‌ها، نمایانگر قدرت موسیقی جاز برای افزایش کرامت انسانی، احترام متقابل و صلح است و هر کدام فرصتی فراهم می‌آورد برای لذت‌بردن از اعجاب نزدن ضربان قلب، حبس‌کردن نَفَس و لبخندی ناگهانی.
موسیقی جاز عامل پیوند انسان‌ها، فرهنگ‌ها و همه جهان است. پیام ما نیز همین است.