دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو: پاسداری از میراث ناملموس، فراتر از حفظ سنت‌هاست

دکتر حسن فرطوسی با تأکید بر ضرورت انتقال میراث ناملموس به نسل‌های آینده گفت: پاسداری از این میراث، مجموعه‌ای از اقدامات همچون شناسایی، مستندسازی، پژوهش، حمایت و ترویج را شامل می‌شود و مستلزم پیوند آن با زندگی امروز است.

به گزارش روابط عمومی کمیسیون ملی یونسکو در ایران به نقل از میراث آریا، دکتر حسن فرطوسی، دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران، ۱۸ آبان ۱۴۰۵ در مراسم گرامی‌داشت روز جهانی میراث ناملموس که در سالن آمفی‌تئاتر وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی برگزار شد، با اشاره به پیوند دیرینه تمدن‌های بشری با منابع آب اظهار کرد: تمدن‌های بزرگی همچون ایران، میان‌رودان و مصر باستان در کنار رودخانه‌ها و منابع آبی شکل گرفتند و در گذر زمان، نظام‌های پیچیده‌ای از دانش، مهارت، شیوه‌های معیشت، مدیریت آب و سازمان‌های اجتماعی و فرهنگی را پدید آوردند.

او افزود: در ایران، با توجه به تنوع اقلیمی و گستردگی مناطق خشک و نیمه‌خشک، آب همواره نقشی محوری در شکل‌گیری شیوه‌های زندگی، باورها، آیین‌ها، معماری و معیشت جوامع داشته است.

دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران، با اشاره به کنوانسیون ۲۰۰۳ یونسکو برای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس تصریح کرد: در این کنوانسیون، به‌جای مفهوم حفاظت به معنای تثبیت و نگهداری صرف، از مفهوم پاسداری استفاده شده است تا بر ماهیت زنده، پویا و در حال تحول این میراث تأکید شود.

دکتر فرطوسی با اشاره به اهمیت آموزش میراث فرهنگی به نسل جوان گفت: پاسداری از میراث تنها به معنای تثبیت سنت‌ها در شکل تاریخی آن‌ها نیست، بلکه باید شرایط انتقال بین‌نسلی و حفظ پیوند این میراث با زندگی امروز فراهم شود.

تیرگان؛ میراث مشترک ایران و ارمنستان برای پاسداشت آب و باران

دکتر فرطوسی با اشاره به پرونده مشترک ایران و ارمنستان برای ثبت آیین تیرگان در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو اظهار کرد: آیین تیرگان نمونه ارزشمندی از همکاری فرهنگی دو کشور همسایه و هدیه مشترک ایران و ارمنستان به جهان برای پاسداشت آب و باران است.

او با بیان اینکه این آیین در جوامع محلی مختلف ایران، از مازندران و گیلان گرفته تا فرهنگ‌های تاتی، دیلمان و سنگسر، با جلوه‌های گوناگون استمرار یافته است، افزود: تیرگان علاوه بر بزرگداشت آب و باران، بستری برای شادی جمعی، گردهمایی، تعامل میان نسل‌ها و تقویت پیوندهای اجتماعی به شمار می‌رود.

دانش بومی آب؛ ظرفیتی برای افزایش تاب‌آوری در برابر بحران‌های اقلیمی

دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران، با اشاره به چالش‌های زیست‌محیطی جهان، از جمله تغییرات اقلیمی، کم‌آبی و افزایش آسیب‌پذیری جوامع در برابر بحران‌های محیطی خاطرنشان کرد: میراث فرهنگی ناملموس، بازتاب رابطه تاریخی انسان با طبیعت و منبعی ارزشمند از دانش و تجربه‌هایی است که جوامع طی نسل‌ها برای سازگاری با محیط طبیعی خود توسعه داده‌اند.

دکتر فرطوسی با اشاره به معیشت‌های سنتی جوامع وابسته به تالاب‌ها، از جمله ماهیگیری و صنایع‌دستی مبتنی بر نی‌بافی، این تجربه‌ها را دارای ظرفیت ارزشمندی برای تقویت جوامع محلی و تحقق اهداف توسعه پایدار دانست.

او همچنین با تأکید بر جایگاه دانش سنتی قنات در تمدن ایرانی گفت: قنات‌ها از نگاه یونسکو صرفاً سازه‌های مهندسی تاریخی نیستند، بلکه مجموعه‌ای از دانش فنی، باورهای فرهنگی و اجتماعی و مهارت‌های تخصصی را در خود جای داده‌اند که نشان‌دهنده توانایی انسان در سازگاری با شرایط اقلیمی و مدیریت منابع محدود آب است.

دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران در پایان افزود: امروز که تاب‌آوری سرزمین در برابر بحران‌ها و چالش‌های محیطی اهمیت بیشتری یافته است، باید میراث ناملموس را نه صرفاً یادگارهایی متعلق به گذشته، بلکه منابعی برای یادگیری، نوآوری و مواجهه با مسائل آینده بدانیم.

اشتراک‌گذاری :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *